Leren als sociaal instrument

De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) schrijft in haar rapport Naar een lerende economie (november 2013) dat Nederland zich moet ontwikkelen van een kenniseconomie naar een lerende economie, een economie die niet alleen kennis produceert, maar deze ook optimaal benut. Leren is ook een van de instrumenten voor sociale innovatie.

De WRR spreekt in dit verband van kenniscirculatie: het mobiliseren en toepassen van ideeën en technieken over de grenzen van bedrijven, sectoren of landen heen. Als overheid, maar ook als burgerinitiatief, kennisinstelling of bedrijf, kun je het initiatief nemen om kennis- en leeromgevingen in te richten in de vorm van (online) netwerken, leerkringen, teamcoaching of intervisie. Door kennis en ervaring te delen kunnen mensen zich ontwikkelen en ontstaat er ruimte voor innovatie en nieuwe concepten. Het levert een gemeenschappelijke taal en zicht op patronen en trends. We zien deze manier van werken steeds meer ontstaan, bijvoorbeeld in het Initiatief Duurzame Handel en de Groene Zaak.

Een specifieke leeromgeving is een Community of Practice (CoP). Daarin komen mensen met eenzelfde belang, ambitie of beroep geregeld samen om kennis uit te wisselen en nieuwe oplossingen te ontwikkelen. Er zijn talloze andere vormen voor leren, enkele voorbeelden zijn: mastercircles, netwerkleren, intervisie of het maken van een learning history.

Publicaties